"Ik had eigenlijk gewoon nee moeten zeggen."
Ken je dat? Niet op het moment zelf maar vaak uren later… of onderweg naar huis… of liggend in bed… Je had helemaal geen tijd en eigenlijk ook geen zin en toch zei je weer:
- "Natuurlijk."
- "Geen probleem."
- "Ik regel het wel."
Om jezelf vervolgens af te vragen:
Waarom doe ik dit toch?
Grenzen aangeven is meestal niet het probleem
Veel mensen zeggen: "Ik kan geen grenzen aangeven." Maar klopt dat eigenlijk wel? Als een vreemde in de supermarkt voordringt, lukt het vaak ineens wel. Als iemand je portemonnee wil meenemen, zeg je waarschijnlijk ook geen vriendelijk: "Prima."
Grenzen héb je dus wel alleen lijken ze te verdwijnen bij de mensen die belangrijk voor je zijn. Bij je partner, collega's, ouders, vrienden. Daar wordt het ineens ingewikkeld omdat je bang bent voor wat er gebeurt als je hem uitspreekt.
De prijs die je dénkt te moeten betalen
"Dan vinden ze me egoïstisch."
"Dan stel ik iemand teleur."
"Dan ben ik niet aardig."
"Dan ontstaat er gedoe."
En dus slik je je eigen behoefte maar weer in. Niet één keer, was het maar zo… nee, tientallen keren per week. Op zichzelf lijken het kleine momenten… Nog even dat extra overleg… Toch nog dat telefoontje aannemen… Nog snel iemand helpen… Nog één afspraak erbij… Allemaal losse keuzes totdat je agenda vol staat met dingen waar je eigenlijk geen ruimte meer voor had.
Grenzen beginnen niet bij een ander
Klinkt vreemd he?! Maar de meeste grenzen worden niet overschreden door anderen. Ze worden overschreden doordat jij zelf te laat voelt dat je al over jouw eigen grens heen bent.
Jouw lichaam merkt het vaak eerder dan jij. Let maar eens op:
- Een diepe zucht.
- Pijn in je schouders.
- Kortaf reageren.
- Slecht slapen.
- Steeds minder geduld.
En dan komen alle ja-maren… “Ik heb het nu even druk” of iets dergelijks maar soms ben je vooral te lang over jezelf heen gestapt.
Bewustzijn helpt enorm
Tijdens trainingen stel ik soms een simpele vraag: "Hoe merk jij dat je over je grens bent gegaan?" In het begin blijft het stil totdat iemand begint te antwoorden: "Ik krijg hoofdpijn."
Een ander zegt: "Ik word cynisch." Weer iemand anders: "Ik trek me juist helemaal terug." Iedereen heeft signalen alleen hebben veel mensen nooit geleerd om ernaar te luisteren.
Waarom we onze grenzen zo moeilijk vinden
We groeien op met regels, leren beleefd te zijn en leren rekening te houden met anderen. Vooral niet zeuren, niet lastig zijn en doorgaan…
Dat zijn mooie waarden totdat ze belangrijker worden dan eerlijk zijn naar jezelf. Dan wordt aanpassen een gewoonte. Aanpassen is dan zo ‘normaal’ geworden dat het vaak voelt als: "Zo ben ik nu eenmaal." Maar dat is lang niet altijd waar. Vaak is het gedrag dat ooit handig of zelfs noodzakelijk was.
Wat gebeurt er als je wél een grens aangeeft?
Veel mensen verwachten dan ruzie, afwijzing, boze gezichten… Maar weet je wat ik vaak ervaar? Dat de ander gewoon zegt: "Dat is Prima." Soms reageren mensen inderdaad teleurgesteld en dat mag ook. Maar teleurstelling van een ander is niet jouw verantwoordelijkheid! Dat besef geeft ruimte en rust.
Een grens is geen muur
Grenzen aangeven betekent niet dat je harder, egoïstisch of minder liefdevol wordt. Integendeel zelfs! Een gezonde grens maakt relaties juist eerlijker. Want als jij steeds ja zegt terwijl je nee voelt...geef je de ander eigenlijk geen eerlijke keuze. Die denkt dat alles goed is terwijl jij van binnen langzaam leegloopt…
Wat is jouw JA waard als je nooit NEE zegt?
Thuiskomen bij jezelf
Bij de NLPweek geloven we dat grenzen aangeven geen techniek of een trucje is. Grenzen aangeven is een gevolg. Want als jij jezelf beter leert kennen, voel je eerder wat wel en niet bij jou past. Je hoeft dan minder na te denken over wat je moet zeggen omdat je eerst hebt geleerd om te luisteren. En dan niet naar de verwachtingen van anderen maar naar jezelf!
En misschien is dat wel de mooiste grens die je ooit kunt leren aangeven. De grens waarop je besluit jezelf niet langer voorbij te lopen want daar begint iets wat veel waardevoller is dan een goedgekeurde agenda. Daar begint respect… voor jezelf.
Wanneer heb jij voor het laatst 'ja' gezegd, terwijl je diep van binnen 'nee' voelde?
