"Waarom zeg ik toch steeds ja, terwijl ik eigenlijk nee bedoel?"
Het is misschien wel één van de meest gestelde vragen die ik hoor. Ik heb mezelf die vraag ook jarenlang gesteld. Want pleasen lijkt op het eerste gezicht iets heel simpels. Je helpt graag en staat graag voor anderen klaar. Je wilt niemand teleurstellen. Wat is daar mis mee? Helemaal niets!
Totdat je ontdekt dat je vooral bezig bent met wat anderen nodig hebben... en steeds minder met wat jij nodig hebt. En uiteindelijk betaal jij de rekening… In vermoeidheid, onrust en frustratie. En soms zelfs in het gevoel dat je jezelf een beetje bent kwijtgeraakt.
Pleasen begint zelden vandaag
Het klinkt misschien raar maar niemand wordt geboren als pleaser. Als kind leer je hoe de wereld werkt. Je ontdekt wat veilig voelt, wat waardering oplevert, wanneer je gezien wordt en wanneer niet.
Misschien groeide je op in een gezin waar boosheid veel ruimte innam of waar je vooral complimenten kreeg als je je aanpaste. Misschien leerde je al jong dat het slim was om de sfeer goed te houden. Om vooral geen gedoe te veroorzaken. Om lief te zijn en rekening te houden met anderen.
Dat zijn geen bewuste keuzes als kind. Het zijn slimme overlevingsstrategieën die je waarschijnlijk jarenlang hebben geholpen. Alleen... wat je vroeger hielp, helpt je vandaag misschien niet meer.
Het bijzondere is...
De meeste mensen die pleasen zijn ontzettend sterk. Ze regelen van alles. Ze organiseren, zorgen en lossen talloze problemen op. Ze zijn loyaal, betrokken en vaak degene op wie iedereen kan bouwen. Van buiten lijkt er weinig aan de hand maar van binnen is het soms een ander verhaal.
Want hoe vaak vraag jij aan iemand hoe het gaat... zonder dat iemand jou diezelfde vraag stelt? Hoe vaak zeg jij: “Maakt mij niet uit." terwijl je eigenlijk allang weet wat je zelf wilt? Hoe vaak voel je dat je moe bent... maar ga je toch nog even door?
Mijn eigen zoektocht
Ook ik weet hoe het is om vooral bezig te zijn met wat anderen van je verwachten. Jarenlang dacht ik dat ik vooral harder mijn best moest doen. Ik zocht antwoorden in therapieën en kreeg vele labels opgeplakt.
Steeds opnieuw kreeg ik bevestigd dat er iets mis met mij was totdat ik kennismaakte met NLP. Voor het eerst ging het niet over wat er allemaal mis was maar over wie ik werkelijk ben. Dat veranderde alles!
Ik ontdekte dat ik mezelf jarenlang had aangepast aan verwachtingen die ooit logisch waren, maar inmiddels niet meer bij mij pasten.
Je hoeft niet minder lief te worden
Veel mensen denken dat stoppen met pleasen betekent dat je egoïstisch wordt. Dat is een misverstand. Je hoeft niet minder lief of betrokken te worden. Je hoeft ook niet minder voor anderen te zorgen. De vraag is alleen:
Kun je dat ook doen zonder jezelf onderweg kwijt te raken?
Want zorgen voor anderen is prachtig maar jezelf vergeten is dat niet.
Misschien hoef je jezelf niet langer af te vragen: "Waarom blijf ik pleasen?" Misschien is deze vraag veel interessanter:
Wanneer ben ik gaan geloven dat ik pas waardevol ben als ik me aanpas?
Een confronterende vraag maar misschien wel de vraag die jou dichter bij jezelf brengt dan welk boek, tip of podcast dan ook.
Thuiskomen bij jezelf
Bij de NLPweek geloven we niet dat je moet leren om de beste versie van jezelf te worden. Wij geloven dat je mag ontdekken wie je bént zonder alle verwachtingen, patronen en overtuigingen die je in de loop van jouw leven hebt opgebouwd.
Want als je jezelf écht kent... wordt nee zeggen een logisch gevolg van weten wat voor jou klopt. En dat is misschien wel de mooiste vorm van vrijheid. Niet meer leven zoals het hoort, maar leven zoals het bij jou past.
Herken jij jezelf hierin?
- Ik vind nee zeggen lastig.
- Ik voel me vaak verantwoordelijk voor anderen.
- Ik weet eigenlijk niet meer goed wat ík wil.
- Ik ben vaak moe, terwijl mijn leven best goed is.
Misschien is het dan de hoogste tijd om weer thuis te komen bij jezelf.
